ÖZLEMLİ UYKULAR

Susuz bir kuyudan bakar gibi gözlerin,
Ne bir tepki, ne bir damla yaş, ne bir sevgi kıvılcımı…
Unutturmuş mâzi rüzgârının elleri, silmiş teker teker anıları zaman,
Hatırlıyor musun beni, soruyor musun zaman zaman?

Tozlu yollarda mı kaldı beraber attığımız adımlar?
Ağaçlardaki rüzgârın ıslığına mı takıldı sesimiz?
Saçıma taktığın papatyaların yaprakları bilinmeze uçuşmuş,
Mahzun şarkılarda mı kaldı nefesimiz?

Ey, bakışlarınla bulutlara uçtuğum yıllar,
Ya da eriyip yok olduğum zaman…
Tutup bırakamadığım, seyretmeye doyamadığım eller,
Artık titreyerek esen sadece yeller…
Ve yürekte titreyen, inleyen hicranlı teller…

Şimdi vurgun yemiş gibi o gözler dalar hep ufuklara…
Hayâli uzaklaşıyor, halka halka kayan sularla…
O içli şarkıyla eserken geceleri meltemler,
Ruhum sislere dalıyor sessizce özlemli uykularla…

Hâlenur Kor