Sen bilmezsin yüreğimdekileri
Gizlenirim hüzün şiirlerinde.
Ağlarım karanlık gecelerin koynunda
Bir umut beklerim yüreğimin
Güz sokaklarında.
Sarı bir yalnızlık çıkar karşıma
Her yağmur sonrası.

Ölmek gibi bir şey bu
Sen bilmezsin beni.
Mavi akşamlara tutsak yüreğim
Gülüşünü yitirmiş dudaklarım
Şarkıların hüznüne terketmiş içimi.
Özlemler dolar sonra dünyama
Kaybolurum acılar içinde ben.

Yaşamanın anlamını yitirdi benliğim
Sen bunu bilmezsin.
Ben, ilk soğuk kış akşamlarında ağladım :
Yıllardır içimde özlem gülleri açar
Ve ben , ıslak akşamlara tutsak oldum.
Hep bekledim acılarım bitecek diye
Zorladım özgürlüğümün demir kapılarını.

Adımı sorsalar Eylül diyeceğim
Hiç bilmiyorum başka mevsim ben.
Gecelerse içime tutsak karanlıklarıyla
Korkularımı sormayın , şimşekler çakar içimde...
Yağmurlarımla ıslanır tüm dünya.
İçimdeki gök yüzü , döker döker yıldızlarını.

Sen bilirmisin yüreğimin sana olan tutkunluğunu
Esiri olduğumu o ela gözlerinin ?
Biliyorsun, seninle yeniden gelmiştim dünyaya
Sensiz bu çıkmazımda acılar
Nasıl yendi çaresiz yüreğimi...
Gel ! ben yaşayamıyorum sensiz... GEL !..

Aygün Deniz 31.01.2021