Babasından Kızına....

Sevgili Kızım ;

Bu yaşadığımız şeydir hayat,
Öyle tuhaftır ki hayat denilen şey
İyi sandığın şeylerin ve kişilerin
Aslında ne kadar kötü
Yanlış bildiklerinin ise aslında
Ne kadar da doğru olduğunu
Yaşayarak öğreneceksin

Belki de çok seveceksin
Hayırsınız birini
Çokta sevileceksin
Farkında bile olmayacaksın
Sen gidip nerede zor varsa
Ona vurulacaksın
Karşılıksız seveceksin
Çünkü insan oğlu imkansız olanı
Çok zor olanı sever

Sen yine de dikkatli ol
Aç gözlerini dürbün gibi
Sevmekten korkma
Ama seni seveni, değer vereni
Gerekirse uğrunda öleni sev

Düne kadar ninniler söylerdim sana
Şimdi nasihatler ediyorum umursamasan da
Sakın kızım yanlış insan olma
Benim sevgili kızım olduğun gibi
Gururlandığım kızım ol..

Bilir misin kızım;
Bir babanın en büyük şansı
Kız babası olmasıdır
Büyüyüp serpilene kadar
Son aşkı kadar sever babası kızını
Kızı da ilk aşkı gibi sever babasını
Ne zaman ki o gelir,
Alır babanın elinden kızını
Böylece babanın ilk aşkı gider
Kızının ise, son aşkı biter
İşte baba, o vakit hayata küser
Çok kıskanır belli etmese de
Ne yapsa da sevemez damadını
Önce baba çok surat yapar
Kızı da bu duruma çok kızar
Yapma baba; o benim eşim
O istemesen de, hayat seçimim
Ne olur arkadaş ol onunla
Lütfen der, beni seviyorsan!
Bilmez ki babasının son aşkını
Elinden almıştır damadı..
Bakar ki kızı böyle mutsuz
İstemese de mecburen!
Bağrına basar damadını !

Bak işte büyüdün kızım
Okudun, iş sahibi oldun
Belki çok da mutlusun
Ama bil ki kızım
Babalar kızlarını çok sever
Bazıları gösteremez duygusunu
İçine çeker kokusunu
Unutma sevgili kızım
Babalar kızlarını hep sever
Ama sakın üzülme kızım
Babalar bağrına taş basar

"Sadece sen "mutlu ol" yeter".....

21 Eylül 2010 Z.Demirel