İÇİMİZDEKİ SAVAŞ
Yusuf Yılmaz
Hayat öyle bir savaş ki
Bazen hücrelerinin donduğunu hissedersin.
O seni hırpaladıkça,
Sen,
Kızıyorsun ,öfkeleniyorsun. Öyle değil mi?
Kızgınlığın, öfkenin olduğu yerde mantık yoktur unutma.
Hayat seni öyle bir yapıyor ki
Hallaç pamuğu gibi kaldırıp atıyor.
Hiç gözünün yaşına bakmıyor.
Sakın hesap yaparken
Hayata yalvarma!
Maske takma.
Mert ol.
Senden, o korksun!
Hayat sana istediğin şeyleri sunmaz.
Sen alacaksın sen!
Hiç savaşın insafı olur mu?
Bir başladı mı bu savaş,
Artık geriye dönüp bakmayacaksın.
Bazen susmak en güzel silahtır,
Sabırlı olabilirsen.
Yaşamak istiyorsan şayet
Hata yapmayacaksın.
Eğer akşam rahat uyuyabiliyorsan,
Bu savaşın galibisin demektir.

Şimdi soruyorum sana?
Düşün ki içinde yangın çıktı,
Kaçacak yerinde yok, ne yapacaksın?
İşte o zaman dostum,
Ölümü göze alıp:
Ya bu hayatı yakacaksın
Ya da yaşamaya devam edeceksin.
Unutma: En güçlü olduğun zaman,
Ölümü göze aldığın zamandır.
Özgür olmaya değmez mi ?
“ Ya istiklal ya ölüm “ diyenler kazanmadı mı?