Peşinden yürüdüğüm gölgenin izlerinde
Nefesim sensiz kaldı.
Düş kırıklığı gülüşler, mutluluk masalları...
Bir kuşun vedasında gördüm sensizliği.
Düştüm, küldüm; yüreğimde depremler yıkıldı.
Harabelerin arasında öldüm.

Dalı kuruyan ağaçtı hislerim,
Ardımda bıraktım aşk mevsimini.
Üşüdüm ayazında, ısınmadım yağmurunda.
Rüzgârı esti gölgenin özleminde.
Doğmadı güneşim; aynasız gözlerim
Vedanın ardında kaldı.

Sildim desem geçmişi, inanmazdı aşk.
Acısının yarasını dağlar ama ağrısını unutmazdı.
Gülen yüzler gibi umut doluydu.
Düşlerine süslü anılar sığdırır ve mutlu hatırlardı.
Gülünce hayat ışığımdı.
Yokluğuna inat, güzel gözlerinden uzak
Tek başıma yaşatırım sevdamı.
Bedbaht düşerim, divaneyim...
Kır çiçeğim.

Anılarda saklı sırlarım, mühürlü aklım.
Susmaz yaralar, kanar gözyaşında resimler.
Yüzünü düşlerim; ömrümden baharlar gider.
Ceylan gözlerinde bulamazken gözlerimi
Gülemem, Düşemem kollarına.
Isınamam, üşürüm denizinde;
Islanırım suyunda.

Kar beyazı sevdaların peşinde koştum.
Siyahı olmayan gökyüzüne baktım.
Kirlenmeyen tenlerin masumluğuydun.
Saçlarını okşamadan, tenine dokunmadan
Düşlerini sevdim.

Zarafetim,
Çiy damlası.

Taha Bilal Mustafa Kekeç