Adı konulmamış bir derde düştüm
Bir gün gülsem üç gün, ağlar gözlerim.
Elimle kendime kefenler biçtim,
İzansız hesapsız, deliye döndüm..

Ellerim üşüyor ayazlardayım,
Görmedim baharı, nede yazdayım,
Kışın ortasında soğuk buzdayım,
Balçığa bulanmış çarığa döndüm.

Bildiğim ne varsa çıktı aklımdan,
Hiçbir şey kalmadı gizli saklımdan,
Ufuklar karardı görünmüyor tan,
Ustayım sanırdım, çırağa döndüm.

Sorarım kendime ben insan mıyım?
Sevgisiz kalmaktan, değişti huyum,
Günbegün bulanır, içilmez suyum,
Oltaya takılmış, balığa döndüm.

Yüreğim uzaklaş çekip git diyor,
Karış meçhullere,  kaybol yit diyor,
Düş çöllere buhar olup bit diyor,
Dört şık’kı da yanlış, soruya döndüm.

Bu savaşta Kılıç OZAN yenildi,
Bütün melanetler üstüne bindi,
Yandı, alevlendi, nihayet söndü,
Tabuta girmeden, ölüye döndüm.
KILIÇ OZAN (ALİ KILIÇ)
OSMANİYE