Yıllarca sabrettim yıllarca dayandım
Heba olan yıllara acıdım yandım
Sen beni umutsuz çaresiz sandın
Bırakıp gitmeyi gözüm kesmedi

Sabır taşı olsa çatlardı yerimde
Sen benim sabrımı bin kez sınadın
Zulmettin kahrettin sesim çıkmadı
Yeter artık demeye gücüm yetmedi

Boşuna çırpındım boşuna çabaladım
Olduğum yerde sayıkladım kaldım
Sen bana öğrenilmiş çaresizliği yaşattın
Zincirlerimi kırmayı göze alamadım

Ne mevsimler geldi geçti
Bak saçlarıma aklar düştü
Herkes baharı yazı yaşarken
Benim mevsimim hazandı kıştı

Çok gördün bir yudum sevgiyi
Bir damla mutluluğu bana
Benden gayri herkes kıymetliydi sana
Her şeyi biliyordum amma
Bırakıp gitmeyi gözüm kesmedi

Bende bilirdim kapıları kapamayı
Bende bilirdim zincirleri kırmayı
Bende bilirdim tüm gemileri yakmayı
Malesef yüreğime gücüm yetmedi
Fitnat Yılmaz