Uzaklarda halin, acep nicedir?
Hoyrat elde kaldın, tek beyaz lalem.
Biriken efkârım, dağdan yücedir,
Hasret öykümüzü, bilmez ki alem,
Neşet’den bir bozlak, çek beyaz lalem!

Ömür sermayesi, erir mum gibi,
Kader türlü derdi, serer kum gibi,
Herkes kıymet vermez, kırar cam gibi;
Turnalarla sana, yolladım selâm,
Katarlar gelince, çık beyaz lalem!

Her yokuşun mutlak, inişi vardır,
Gerçek aşkın özü, har ile zardır,
Yoksan, kör bir kuyu, bu kent mezardır;
Katlanırım elbet, sevmekse çilem,
Gönül çerağımı, yak beyaz lalem!

Avutmuyor kuru kalabalıklar,
Ne kadar yaşar ki, susuz balıklar,
Gözümde tütüyor, sarı belikler;
Dilinde bal olup, damlardı kelam,
Yine gülüp gamze, çak beyaz lalem!

Kaşlar yay, kirpik ok, gözlerin haki,
Bir hevesti geldi, geçti sanma ki,
Bu sevda ölümsüz, sürecek baki;
Nazenin çiçeğim, en tatlı belam,
İçi gibi dışı, pak beyaz lalem!

Pes edip bir tanem, başını bükme,
Yas edip nur tanem, yaşını dökme,
Hislenip kar tanem, boşuna çekme;
Yufka yüreğine, değmesin elem,
Hayata umutla, bak beyaz lalem!

Gel desem mazeret, koşul dayarsın,
Biraz daha sabret, beş yıl diyorsun,
Ak bir sayfa gibi, ışıldıyorsun;
Yazıp anlatmaya, yetersiz kalem,
Sen gibi güzellik, yok beyaz lalem...

13.01.2021
Muhittin Alaca