//
.
.
.

sahi,
dünya mı
boşluk yoksa
hasatsız boşluk mu dünyam, dünyan, dünyamız…

şunun,
şurasında
şiirlerimin aurasında
biraz insaf, biraz insan, biraz da tabiat kaldım

aşk,
meşk
hak getire.. onlar ki, dikeni
üzerime devrilmiş masallara firar kokusuz gülteci

her
ne kadar
sus, pus olup figan olsam da
suskunluğumda sesim kadar hep kendine feryat

uyku
nedir, nicedir
bilmese de sancılarım
bir o kadar huysuz ve kusursuzdur günahlarım

oysa,
biraz sen,
az biraz ben ve çokça biz
değil miydi yaşamak davullu, tokmaklı türkülerde

aşk
kadar,
aşka kadar
yaşamak kadar masum değildik, değildik bizde kabul

lakin,
tenin,
terin, tuzun oldu ezberim
ezberime imbiklenen en bakir nemim, demim, özlemim

ölmek,
hatta bir serviye
gölgelenememek kadar aşk değilsek,
değilsek artık biz inan yaşamak hiç değiliz biliyorum, biliyorsun, biliyoruz…

.
.
.
//


ilhanaşıcıocakikibinyirmibir