.
pencerenize karartın vururdu ben sokakta dururdum bazen çıkardın o cumbalı evinizin balkonundan bakardın köz olurdu içerim yüreğimi yakardın çaresiz kalır bir şey edemezdim ayaklarım kilitlenir bir yere gidemezdim uykusuz geçerdi gecelerim gurur yapar sana diyemezdim ben ekmek aş yiyemezdim ey yar yiyemezdim
.
ey yar
hani o park vardı
alt köşesinde
tatlısu çeşmesi olan o park
karşısında bir kasap
dükkanı harap mı harap
tam da orada beklerdim
her akşam üstü görürdüm seni
dört gözle gözlerdim usul usul gelmeni
önceleri
yüzüne bakamazdım
direkt önüne çıkamazdım
göz altından
hissederdim gölgeni
yürürdün sağa sola bakmadan
ben ise seni takip ederdim
çaktırmadan
arkandan öylece
fizan’aca giderdim
başın yerdeydi hep
ne düşünürdün acep
ey yar
yolunu beklerdim seni beklerdim
geleceğin yollara bakardım
yüzüne bakamazdım bakmazdım
hani o ilk gözgöze gelmemizde
ayaklarım yerden kesildi de
düşeyazdım
..
ey yar
o yaz
boyun selvi kaşın ince
gözlerin kara yüzün beyaz
hani o vişne çürüğü bluzun vardı ya
işte onu giyince
ne yakışırdı sana
siyah saçların dökülürdü omuzlarına kat kat
hafif gülümserdin
tavırların rahat
düşünürdüm ey yar
seninle ne güzel olurdu hayat
gözlerine bakmaktan bıkmazdım
elin elimde
gözün gözümde olsa
inan acıkmazdım
o cumbalı evinizin balkonundan bakardın
sen hep goncaydın ey yar sen hep bahardın
ben
temmuz sıcağında yaz’dım
..
ey yar
çantanın en kuytusunda
çizgisiz bir defter
işte o defter bu defter
içine şiirler yazmış arkadaşların
bana vermiştin ya hani
sen de yaz demiştin
sayfalarında çiçekler böcekler
sanırsın
hemen uçuverecekler
yar
ben de yazdım özene bezene
bu satırları kimse yazmadı
ne şu ne bu ben suat zobu
bunu ben yazdım

sana yazdım…


Suat Zobu

.