Bir kor düştü gözlerinden
Gözlerinde döndü devran
Leyl ile sabah
Gözlerinde kilitlendi
Gözlerinden bir an düştü
Zaman ve mekan sonsuzluğu tattı
Derununda gözlerinin
Gökyüzü görklü nazarında
Serpildi kalbimize
Gözlerinden inci ve mercan düştü
Puslu havada yer yer ağartılar
Gözlerin aranırken ara sokaklarda
Gözlerinden gözlerime iki damla
Yaş düştü
Kravattan aklı çözüp atarken
Divane aklıma gözlerin divan düştü
Ne etsem de girsem ela gözlerinin
Manzarasına
Bir yalım ki nazarından
Sinemi çak çak eden
Şule düştü irem bahçesine
Gözlerinden gülüme bir katre şebnem düştü
Aydınlıklar karardı yokuş başında
Viranelerde hazineler muamma
Meçhul şahıslar girdabında
Gözlerin yoluma şamdan düştü
Ne sır idi öyle
Nur üstüne nur
Kor üstüne kor düştü
Gözlerinden badiyelere serap düştü
Yıldızlar mekan tutmuş gözlerinde
Gözlerin semaya ay düştü
Gözlerin bizlere hicran düştü
Gözlerin bakınca harabe kalbime
Geceye kutlu bir ’ah’ düştü
Kalpten dile bir figan düştü
Ne olduysa oldu
Gözlerim sana hayran düştü
Gözlerin gözlerime değince günah düştü
Ve gözlerin gözlerime bir an düştü...

(Ökkeşin heybesi dergisinden)