Bir kez gelinir yalan dünyaya.
Gerçeği bilip susmak niye.
Onur şeref haysiyet bize hediye.
Üç kuruşa satmak niye?

Aslan kuzuyu avlar aç ise;
İnsandaki bu doymayan nefis niye?
Hani bölüşmek Kuranın bize bir emri.
Vermedin anladık da, eldekini almak niye?

Kibir gururu bir zehir, vücuda girmesin.
Kör olur gözler, taş olur vicdan putlaşır insan.
Duymaz kulak hakkı, hakikatin sesini.
Üç günlük dünyada çalmak niye?

Bir nefret tohumu ekilirse dünyaya.
Zehir sarmaşık gelir dolanır ayağa,
Zulüm yakışır mı hiç İnsanlığa.
Sevgi var iken nefret niye?

Bir baksan etrafına göreceksin amma,
Başın dağlarda burnunda kaf dağında.
Düşündün mü kime kalmış ki bu dünya da?
Ölümsüz gibi yaşamak niye?

Ömür denilen bir nefes kontrolü yok bizde.
Aç kapat geçmiş, ana baba dostlar nerde.
Elini tut düşenin, kaldır düştüğü yerde.
Kendini hiç düşmez sanmak niye?

Garip Şenol derki bilirsem, bildiğimi derim.
Helal lokma bulursam o zaman yerim.
Ben bir aciz kulum yerim bilirim.
Kul olduğunu unutmak, ilahlaşmak niye?