ARALIK
Yusuf Yılmaz
Ne zaman aralık gelse
Bir hüzün çöker üstüme.
Yüzler yorgun, yapraklar solgun,
Çiçekler kokusuz…
Yağmur yağıyor bazen üç gün durmadan.
Yüreğimde bir kör düğüm var.
Maviler buz tutmuş.
Çöz çözebilirsen.
Yeşiller kefen giymiş.
Acı ile yoğrulmuş yürekler.
Ölüm dolanıp durma etrafımda, git başımdan!
Her ne kadar
Zulümlerin yağmur gibi yağdığı
Bir dünyada yaşıyorsak da
Bu sis bulutunun içinde
Beni arayan bir ışığı fark eder gibi oluyorum.
Yüreğim titrer!
Yaklaşır o ışık gittikçe bana doğru.
Sonra farları bozuk bir kamyon gibi
Büyük bir gürültüyle
Geçer gider yanımdan.
Ben yine tek başıma kalırım.
Ey aralık! Sen hiç aşk şarklıları bilmez misin?
Bırak bu, belalı, uğursuz,
Keder ,umutsuzluk, belirsiz ve çelişki yüklü ağıtları…
Kurşun gibisin ey aralık!
Tez git,
Bari çok acıtma beni!..