Değişim dediler, teknoloji dediler.
Telefon çıktı ceplere bile girdi.
Ama ne arayan var nede soran.
Mektuptaki samimiyeti özlüyorum be.

Artık nerdeyse herkeste var araba.
Ziyaret yok, unutuldu eş dost akraba.
Aranılmaz sorulmaz denmez merhaba.
Çat kapı açıp gelmeyi özlüyorum be.

İşler bahane, sılayı rahim yapılmaz oldu.
Bayram seyranda ana baba görülmez oldu.
Çoluk çocuk akrabayı tanımaz oldu.
Eşle dostla görüşmeyi özlüyorum be.

Medeniyet dediler gittikçe uzaklaştık.
Canlı ekranlarda artık selamlaştık.
Ne düğün kaldı, nede cenaze.
Yardıma koşmayı özlüyorum be.

Evler artık kaloriferli, kombili.
Okunmaz ama cahilimiz bile bilgili.
Nefretle bakar olduk unuttuk tatlı dili.
Gönüller yapmayı özlüyorum be.

Garip Şenol derki hani kahve bahaneydi.
Çaylar sıcak, dostla sohbet şahaneydi.
Bizi böyle ayıran bilmiyorum ki neydi.
Birlik bütünlük olmayı özlüyorum be.