0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
534
Okunma
ölüm bu şehre nüfuz ettiğinde
ürkek bir kırlangıç gibi yuva yaptın
sardunya kokan balkonların tavanına
manzaraya karşı susan sisli gözlerinde
tereddütlü sessizlikten korkuyorsun
sözsüz sitemin hücrelerinde bir çığlık
cam gibi paramparça olan sende yaşıyor
oysa ki gökyüzü bir ceset gibi hareketsiz
hiçbir şeyden sorumlu tutulmayan güz vakti
deniz ve yosunla nüfuz eden kokulu rüzgar
yağmurun ayaz taneleri ıslatır mehtap şavkını
kulaklarda ölümün sesleri birer yeraltı fısıltısı
bu kadim şehre ölüm nüfuz ettiğinde
sende sardunya kokan mezar olacaksın…
