BENİM İÇİMDEKİ “BEN”

Ey benim içimdeki “ben”
Söyle sen “ben”misin ?
İçimdeki en büyük yağı sen misin ?
Yaşantımda en bayağı sen misin ?
Söyle ne istersin benden?
Bana yaptıkların neden?
Neden?..
Ortada var mı neden ?

Bıraksam ki eğer ipini,
Bana gösterirsin adiliğin dibini…
Bir türlü de iş yapmazsın bensiz. ,
Beni dürter durursun densiz.
Durup durduğum yerde,
Bazen bir kötülük yapmak gelir nedensiz…

Kırsam eğer zincirini,
Akıtırsın yüzünün kirini,
Sadece kir ile kalsa,
Dökersin yerlere irini…
Bir yanlış yapmak için,
Ararsın çevrede birini…
Günün geçmez, kavgasız, kinsiz,
Benden ne istersin dinsiz.
Sana bir uymaya başladım,
Kaldım evsiz, barksız, insiz…

Çözmeden bile elini,
Öğütürsün de ,
tutmazsın lal olasıca dilini…
Hane halkını birbirine katarsın,
Kırarsın anayı, kızı, gelini…
Öyle bir kincisin ki,
Barış için sana gelenin,
Yüzüne fırlatırsın elindeki gülünü…
Ey içimdeki “ben”
Ey bendeki “sen”
Yaratandan isterim ki,
Göstersin bana ölünü…

NAFİZ TANÇAĞLAR
30 Ekim 2020 Cuma 10.30
Yeşilova/K.Çekmece/İstanbul