Kolay başlamadık ki senle
Neleri sindirdim içime
Her zorluğu bertaraf ettim de
Eritemedim içindeki buzulları

Herşeye eyvallah dediğim de
Sadece sen vardın içimde
Seninle güzel günler vardı hayalim de
Ama hiç de olmadı gelmedi o günler be!

Çok mu ah aldım
Günahım mı çoktu
Ya da çok mu toydum,
Çok mu aşık da inandım hayallere

Bir hayale mi aşıktım
Ya da aşk bir hayal miydi
Ben seninle hep arafta kaldım
Ne gitmeyi becerebildim ne kalmayı

Geceye vurgundu yüreğim
Oysa ben seninle aydınlığı istedim
Ne şart koştum ne kurallar koydum
Seni sevdim sadece, seni istedim

Oysa aşılması zor duvarlar vardı önümde
Görmezden geldim de
Gözlerimi her sana çevirdiğim de karşıma çıktılar
Yıllar geçtikçe daha ağır geliyor artık mücadele etmesi

Biz seninle ne bir olabildik
Ne de birliğimizi koruya bildik
Mutsuzluğu öğrendik ama
Mutluluğun tadına hiç eremedik

Ne konuşmayı becerebildik ne susmayı
Konuşunca saygımızı yitirdik
Susunca öfkemizi biriktirdik
Ama ne anlamayi ne anlatmayı bilemedik

Her yer gece herkes suskun
Öyle bir suskunluk var ki içimde
Zamanı durdurup sadece bakmak istiyor herşeye
Öyle anlamsızca umarsızca uzaklara sessizce

Şimdi senin için tuttuğum tüm yıldızlar birer birer düşüyor bu gece
Gökyüzünde şimşekler çakıyor
Her yağmur tanesiyle ettiğim dualar
Ahlar çesmesine karışıyor

Susuzluğumu giderir sandığım o çeşmeler
Şimdi her bardağa zehir zemberek dolduruyor
Ben yine garip ben yine çaresiz ben yine dertlerimle başbaşa
Ne başımı alıp gitsem oluyor ne dönebilirim en başa...
Kaldım ahlar çeşmesinin yokuşunda...

Cansu Kalçık