Y’den


Ben
Taşınan kalbimin kiracısıyım
Vadesi bitmiyor düşüncelerin
Rüzgar dinmeyen bir acı demliyor
Tütmüyor dumanı söz delenlerin

Sen
Kendine eş arar gibi uçuyor kuşlar
Sinekler konuyor yediklerime
Devşirme yetişen zihin sahibi gibi
Aslına ermeden deliriyorum işte

O
Cinnet borsasının mum çubuğunda
Alınıp satılan belli belirsiz
Nehirleri tatlı deryası tuzlu
Işıktan da hızlı geçerken zihnimi
Gözlerimden kirpiğime kesiliyor yollar
Dün emeklerken bugün koşuyorum ölüme

Üstad
Müsait iklimler geçmiş
Ömrümüzü yemiş eski davalar
Misafir bırakıp gitmiş diyorlar
Kör bir salgın inerken ciğerlerimize
En yakınlar birbirinin ızdırabı olmuş
Söyleniyor ihtiyarlar gençler çocuklar

Ey Dünyevi, Ey Geveze
Bir kez bulaştın mı fikir denen çileye
Kimse göğüs geremiyor bu vahşi hileye
Eriyor dostluklar tükeniyor arkadaşlıklar
Nefes nefese çakılıp kalıyor
Ve bitiyor işkence