Uzansaydim sana doğru
Saçına değil; elbette,
Avuclarına değil.
Dudaklarına!
Öpüşseydik.
Ama onlar gibi değil
Bu bir nesne ya da ne bileyim.
Ruhunu öldürmek?
Yaşam vermek?
En azından biraz kaybolmak? Asla!
Seni kan dolaşımımda hissedercesine
Nasıl bir parçamsan!
Sonrasını söylemeye gerek yok.



Adını telafuz etmeden
Rengini belli etmeden
Kokunu mahremime saklayarak
Ve göz renginden bi haber bıraksam insanları
Hatta varlığını,



İnada bindirsek duyularımızı,
Kar küreyen kocaman araçlar gibi o beyaz taneleri savursak etrafa
Camlar kırılırken tiz bi intikam
Herkes biraz susmalı şimdi
Öten kuşlar dahi
Yerde sürünen becek? Yılan...
Dudakların saçımı öperken,
saç benim, öpmesin güzel gözlüm..



Ayaklarımın tabanlarını hissemediğim an
Yokluğunu gözönüme getirdiğimde,
Kelebekler taşıyamaz beni,
Güçsüz değiller?
Taşıtmam!
Senin kadar narindir kanatları.
Sürünmekse, sürünmek



Deniz suyunun kıyıya vuruşu gibi
Kemiklerim hırpalansın, soyulsun, dökünsün
Kime zarari var iki yosunun.
Çakıltaşlari gibi, ardı ardına dizilmiş kirpiklerinin duruşu,
Gözlerin bütün renkleri toplamiş.
Yerde ve de gokte ve de toprakta
Gökkuşağı gibi olmasınlar zaten.
Sevmiyorum!..

*

Bir daha kanatlansak diyeceğim..
Uykun ağır
Bedenin yorgun.
Çimenler, çiçekler, yağmur taneleri .
Bulutların üzerinde uyuyan ruhum.
- uz... - - -

Sükûnet