ben ;
nedametin oğlu!
bir garip avaregillerden..
hüsrandan alacaklı
uhdelere verecekli bir adem..
sefalete meyyal
sefahate yabancı..
bir durak ötede beni ne bekler
bilinmez..
seni bekleyen vuslata da yabancıyım ben..
bir söz bir bakışın esiri
bir iz bir dehlizin cengaveri...
bir postacıyım rehberden zamanıma
var hele yolum bitmedi
ipotekler var yarınıma...

yaz ey süreyya!
ne şira ne de kamerde sıra..
uhdemi satırlara harf harf kalem kalem
ışılda sonra müjde niyetine
susamışlığıma su olsun bal mı bal bade mi bade...
uç ey umudum firdevse kon
yakala dalından ağacının bir hülya kopar...
rengini kademinden alan hicretinin..

sal beni ey nazarı sevgilinin
kıyametler saklı esaretinde..
beni ankanın küllerine boğ
isa nebinin kundağına sar
rüsteme ruya eyle beni
sonra beni sorsunlar eyyubun sokağında
diline dola beni vuslat hecelerinde...

ey nihayet!
neticesi varlığımın
beni hakikaten vareyle
....