Yine puslu bir gece vakti
Özledi ellerim ellerini
Bedenim yorgun yüreğim buruk
Yine sen yoksun
Üşüyorum.

Her solukta sigaramın dumanı alır yerini
Her solukta birazcık sen birazcık ben
Çekerim dumanını dolar ciğerlerim
Kan kusarım da yine de vazgeçmem içime çekmekten seni
Öyle bir çekerim ki içime
Çıkma diye seni diye diye
Art arda yakarım
Biri bitmeden diğerini
Vazgeçemiyorum nefes alamıyorum
Bir tek iyi gelen
Seni sigarama sararak içiyorum.

Kabus derler ya hani
Kabus gerçekten kabus
Özlem acımasız ve anılar buğulu
Sevgim gerçek
Seviyorum demelerinin yalan oluşu
Beni terkedişin ve çekip gidişin kadar acı
Ve her uyanışım kabusun devamı
Ama hayat işte gerçek.

Çocukluğumla suladığım, beslediğim ve büyüttüğüm aşkım
Gençliğim ve şuan da hıçkırıklarla karışık gözyaşım
Göz bebeğim, birtanem, sevgilim
Diyemediğim.

Ömrümün yarısı olmuş ve yorulmuş
Aydınlığımın yerini alan karanlığım
Birazcık içimde kalan sana karşı beslediğim umudum
Umutsuzlukla beslediğin kırılmış hayallerim
Yani varlığınla yokluğunla herşeyim.

Yalan sevdamın katili
gözlerin kalbimin Azraili
Gülüşün hüznüm
Söylediklerin ise en büyük ihanetin.