Kırdın sen beni

Kipriğin ucundan yaşların inmiş
İki damla suyla vurdun sen beni
Yüzün benzin solmuş kaşların inmiş
Kötürüm sevdaya kardın sen beni

Çadıra haps oldum katlı coşarken
Yaya yürüyorum atlı koşarken
Acıya dönüştüm tatlı yaşarken
Manasız hayata verdin sen beni

Sözlerin batıyor konuşman yavan
Üfürük canınla kimedir havan
Zemheride kalmış sinirler tavan
Ayazda tel gibi gerdin sen beni

Hayatım özümdür zamirim olmaz
Yaradandan gayri amirim olmaz
Yapılanmam lazım tamirim olmaz
Rüzgarda dal gibi kırdın sen beni

Bundan böyle artık yüzümüz asık
İsmini anamam nefesim kesik
Aras’ım derim ki sol yanım eksik
Dizlerim dermansız yordun sen beni

İSHAK ARAS
ishakaras (mihman)
13 Ağustos 2020

Dost kalemlerden

Ruhumun aynası sende bakanla
Arada sırada şimşek çakanla
Güllerin dalında iki dikenle
Solumda yarası yar’dın sen beni....
Ahmet Kara

Oysaki sen kadar bende haklıydım
Vuslata gün saydım, alacaklıydım.
Ne canda ne tende sende saklıydım
Kalbinin içinden sürdün sen beni..
Şiirlerin Şairi....

Ben sensiz düz yolda, bile şaşarım
Bir haber göndersen dağlar aşarım
Ne eder, ne yapar, nasıl yaşarım
Hele gidip kime, sordun sen beni...
Aşık Lüzumsuz