ölüm adildir diyor bir acem şair
aynı haşmetle vurur
şahı fakiri
oysa hayat adil değil ki
ölüm adilim desin
başka düşüncelerde dolanıyor
kayıp ruhumun evreninde
hayat bir film diyor
yaşamak güzel şey
her karesi olay çizgileri keskin
film başlar ağlamak düşer
vicdanın sesine
emek emek emeklersin
her gülene
her tatlı söze
kana kana
adımlar yürür hayaller büyür
geze geze hayal kırıklığın
düşer gezegenin camına
cam kırıkları
hayal kırıklarına
bulanır da
filmin ortası dersin
ertelenen hüzün şah damarına
şah damarından bedenine
bedeninden ruhuna
üflenir de
filmin sonu dersin
artık
hayal de
boş
hayat da
bedenin havalanmışta
ruhun evsiz
bir
garip
öksüz
yetim
her ölüm adildir
her ölüm erken
dersin
sonra illa bedenli mi dersin
bedensiz ölümler ?
taşsız ,duasız ?
ne gerek dersin
vefasızlara adres mi gerek
ve
film kopar
son yazmadan
Sibel Karagöz