Yanma gönlüm...
Yine ateşlerde yanıyorsun yanma,
Kendine haklı haksız sebep arıyorsun,
Sebep olmadığın şeyleri üstüne taş yapma,

Hazan yağmurlarıyla boyadığın kalbine
Bir de bu dünyayı sırtlama
Hafiflet yükünü, saklama fazla
Birden de saçma ama.

Her çicek zamanında yeşerir elbet,
Sabredip beklemesini bilmek gerek,
Belki de zor olanı sevmek,
Sevip de sahip çıkabilmek.

Susma hep, anlat içini yalnızlığa
Haykır tebessümünü, dök toprağa
Anlar seni demlenerek,
İlerledikçe gün kaynayıp gidecek.

Yolcuyuz hayatta her birimiz inerek,
İnişli çıkışlı da olsa yaşamak gerek,
Kilitledik sözcükleri raflarda bekleterek,
Fazla bekletmemek gerek.

(Toprak yolcusunu alınca demlenir belki de)
(Bir bilse insan içinde neleri gizler halbuki)
(İçindeki tebessüm dediği içindeki sözcükler, yarım kalan , unutulmuş beklerken demlenip demlenirken soğumuş kelimeler)