EKMEĞİN TÜRKÜSÜ
Anadolu’nun çok yerinde,
Buğday ekilir, ekim gelince.
Ne erken ekmeye,
Ne de geç kalmaya gelmez.
Gelen mevsim kış, güvenilmez…

Buğday demek, ekmek demek!
Onu zamanında ekmek gerek.
Hiçbir şey bilmezsen,
Bakarsın konu komşuya,
Sabanı, tohumu yüklenip
Sen de gidersin tarlaya…

Sabahın karanlığında,
Yayarsın desteyi sıra sıra.
Koşarsın; düveni
At,eşek, öküz ne varsa.
Temmuzun o sıcağında,
Döner durursun harmanda…

Gölgede bile durulmazken,
Gidemezsin harman yerinden.
Aktarırsın; bir o yana, bir bu yana
Öğleye doğru gelir tam kıvamına…

Sonra toplarsın harman kenarına,
Başlarsın yaba ile savurmaya.
Hafif rüzgar varsa şansına,
İşini bitirirsin akşama…

Tarlaya ekilen buğdayın,
Serüveni burada bitti mi sanırsın?
Daha yıkanıp kurutulacak,
Değirmende un olacak…

Undan yapılacak önce ekmek
Sonra da bulgur, mantı, börek
Bin bir emek verilerek
Ekmeğin türküsü söylenecek…

Salih KOÇ
27 Temmuz 2018 / Avcılar-İstanbul