2
Yorum
11
Beğeni
0,0
Puan
2555
Okunma
Ellerin, güneşsiz kışlarda
Kar gibi soğudu ellerim.
Yarası acı, ayrılığı vakitsiz.
Yakındı hüzün bestesi.
Eskinin izi, yürek tılsımım,
Siyah lekeler kalbin köşesinde.
Uçurum nefesini anlatırdı,
Yağmur damlası
Ağlattı...
Özlemler öldü.
Son kez öptüm rüyamdaki gölgeni.
Suretine dokunuşum;
Güzelliğin, gülüşün, gamzen kaldı
Yüzümde… Vedaydın.
Sisli pusulara yakalandı duygular.
Sustum gizinde, nefessiz.
Güneşi ihanet sevgimize,
Susmayı öğretti boğulan nefesler.
Kırgın, mahcup...
Yalnız odalarımda gözyaşım,
Düşlediğim hayaller bilmece.
Hislerimde yangın aşklar...
Şimdi,
Tozlu hatıralarda
Sevdamız
Kalsın.
Taha Kekeç
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
