Kendimden ÖZÜR Diliyorum …
Yaşadığım süre boyunca kendime ettiğim eziyetler işkenceler için özür diliyorum
Hep merhametimin arkasından yürüyüp.
Hep verip almadan.
Hep sevip sevilmeden.
Hep sayıp sayilmadan.
Hep hayatımda olanları memnun etme adına ömrümü heder ettiğim için,
ÖZÜR dilerim kendimden.
Beklentilerimi arkada bıraktım.
Kimseden bir şey beklemedim.
Doğrusu bu sanıyordum çünkü.
Yaşadıklarımı yaşayamadıklarımı içimde sakladım.
Sustum, bastırdım, olsun dedim.
İnsanlık bende kalsın.
Ben en iyisini yaşatayım ki istemeye yüzüm olsun dedim.
Verdim, hep verdim karşılığını alıp alamadığıma bakmadan.
Aslında güçlü olmak değildi istediğim.
Ama olmak zorundaydım.
Kendimi hep erteledim.
Kimsenin beni anlamadığını bildiğim halde hayatıma girenleri bana verilmiş bir görev olarak gördüm.
Herkesi mutlu etmek zorundayım sandım. Benimde mutlu olmam gerektiğini unutmuşum meğer.
ÖZÜR DİLERİM KENDİM.


Saygı değer şiir dostları. Bu şiirimi 2013 de yazdım lakin ilave eklemeler yaparak kendi siiri gibi yayinlayanlar seslendirenler var. Hatta sayın CAN YÜCEL in ölmeden önce yazdığı ve kitaba almadığı şiiri diye düzenleyenler paylaşanlar var. Ben şunu anlamiyorum. Şair insan ozan insan karakterli insanlardır. Bir başkasının yazdığı üzerinden nasıl prim yapmaya çalışırlar anlamıyorum. 😔