![]() ♥ aRaFTa ♥
sen yokuşu yazarken ben kayboluyordum kaldırımlarda
sen dolun ay gibi doğuyorsun ben ise güneş gibi gündüz var olup gece kayboluyordum sen kaldırımlarını şaşırıken ben ay gibi yediden yüreğinde doğmaya çalışıyordum gelmişliklerini değilde yüreğinde hiç olmayan beni özlermisin diye soruyordum yarım kalmış mektupların noktası gibi ne geçmişime ne gelmişine nede yeni doğan aya bakmıyordum bile yollardaki ince beyaz çizgiler gibiydi yaşamadıklarımız yada yaşayamadıklarımız ezberlerimizi çözemiyorduk geldiğin gibi ışıklar saçılıyordu gittiğin gibide güneş batıyordu neydik nedensizce ağlamalara kapılıyorduk sevdamıydık bir yürekmiydik aslında çocukluğumuzdan kalmış ezilmeyen üzümler gibiydik sarılamıyorduk öykümüze belkide korkuyorduk kendimizden sen ben diyordun bense susmayı tercih edip yok olup kaçıyordum umursamasızca belkide seni özlemekten çok korkuyordum biliyordum aslında yüreğimizin renginin olmadığını seni kayan yıldız beni ise yok olan bir samanyolu diyordum oysaki bilinmeyen merkür gibi kayboluyorduk görmeden sahra çöllerinde yok olmuşlar gibi farkında olmadan kayboluyorduk birbirimizde yazdıklarımız gibi değildi hiç birşey aslında özlediğimiz adadaki gibiydi herşey alsında sen arafta ben ise araftım sende özlemiyordun güya ben ise her daim özlüyordum gördüğüm rüyalarımda sen seyyah ben ise hayal olmuşuz< 6 07 2020 Hesna AsiTüRK... |