0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
605
Okunma
alev aldı koca şehir,
söndürmeden attığım sigaralardan.
her taraf sis, pus her taraf duman;
göz gözü, gözüm yüzünü görmüyor.
gözyaşlarım da yetmez bu defa
söndürmeye bu koca şehri.
yine de çağladı gözümden,
birkaç milyon bulut yaş.
alev sana ulaşır korkusuydu,
gözümü kurutan telaş.
yandım, yandık.. kül olduk.
ben ve İstanbul.
bir rüzgar geçecek - son nefesimi verirken ben-
uğul uğul.
küllerimiz aşacak surları
ve yapışacak başından akan kumral sele.
ilk başta fark etmeyeceksin, unuttuğundan.
sonra geleceğiz aklına,
ve küfür düşecek,
usulca birbirinden ayrılmış dudaklardan .
öfkeden kızaracak bembeyaz tenin
ve yine arkanı dönüp gideceksin.
istanbul’a, bana...
halbuki,
ben de yakmıştım bu şehri
sen gör diye uzaklardan.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
