Düşer olduk gaflete, kendimizden kaça kaça
akledecek kalbi olmayanlar, bel bağlamış siyonizme haça
kalp düşünür akıl inanır ki, nefsaniyetten arın
sevgiyle dirilen ölür mü? Kalpler sonsuz baharın.

Nedir bu kısır döngü? Nedir bu sevgisizlik?
Kendine yabancılaşmış, bir yürek yığıntısı var
kalabalıklar içinde yalnız, gurbet içinde belirsizlik
kardeşlik sırrına erememiş, geçip giden yıllar

Susma konuş ey ölüm, bürünme sessizliğe
mağdur rolünde alçakların, cinayetleri var
insanlıktan uzaktalar, imansızlık ruhlarda elem
mevsimlerden önce gelemeyen, insansızlık var

Yine kandan besleniyor, ölümden korkanlar
bilmezler ki sevgilerin, gözü biraz yaşlıdır
ölümle bestelenir hayat, ölüme koşar canlar
şahdamarından daha yakın’ın, müjdesi yahşıdır

Bu destanlar, bu tarihler, bu kültürler bizimdir
Bu ızdırap, bu elem, bu gülümseme bizimdir
Mazlumların çiğnenen tüm hakları bizimdir
Bir umut, diriliş muştusu, gözü yaşlı bizimdir.
#yusuf