Şuan şiir yazamıyorsam...
Kesin seninle sevişiyorumdur,
Ezberliyorumdur yaşadığım aşkı,
Yaşarken ezberlemek,
Yazarken yaşamak için,
Anlamsız ezberlenmiş aşklar gibi değil sevgilim,
Tüm gerçeğinle, kalem ve kağıt için ezberliyorum seni,
Varkende yokkende,
Yaşanmışlığıyla yaşanmamışlıyla,
Bir bağımlının maddeye muhtaçlığı gibi seviyorum seni,
Geceye kattığın değerin hatırasıyla, anısıyla, sabah olduğunda geceye düşkünlüğüm, sabaha kattığın baharla seviyorum seni sevgilim,
Ama sen bağımlılığımı sevmezdin benim, bize zarar veriyor derdin,
Ben bana değil bize zarar veriyor diye bıraktım sevgilim, içmiyorum artık...
En güzel alışkanlığım oldun benim,
Muhtaçlığımdan değil, alışkanlığımdan yazıyorum bütün şiirlerimi,
En güzel şiirim oldun benim sevgilim,
Tüm bağımlılara inat, en güzel alışkanlığımla,
Ama neden neden ? Neden yaptın bunu bana,
Neden yalan konuştun bana,
Neden gözünle gülermiş gibi yapıp, yüzünle güldün bana,
Gerçeklerin mi yalan?
Yalanların mı gerçek?
Yalandan mı sevdin beni sevgilim,
Gerçekçi yaşadığım bu aşta...
Düşkünlüğümü çaresizlik olarak görürdün, beni ayağa kaldırıp düşkünlüğümden ders çıkartmayı öğrettin bana.
Peki neden şimdi yere düşürdün beni?
Oysaki...
Tüm anlamsızlığıma anlam katarak sevdim ben seni, anlamayanlara inat.
Neden yaptın bunu bana?
Ben yine ayağa kalktım sevgilim?
Ama seni düştüğüm yerde bıraktım !
Tüm bağımlılara inat, tüm alışkanlığımla...
Şiirler yazıyorum sana sevgilim.
Korkuyorum sevgilim, kanarım ben sana inanırım bir daha,
Gelip bir daha düşürürsün beni, ama bu sefer düştüğüm yerde olursan, bana ders bile çıkaramazsın artık !
Senden olsa olsa !
Bütün bağımlılar için...
Anlamsız, değeri olmayan, hatıra ve anısız bir şiir olur !
Düştüğüm yerde bıraktım seni sevgilim,
Şuan alışılmış bir düşkünlüğümden yazıyorum sana...