ismini bilmiyorum.
varoluşu hakiki bir adam.
" elmas hanım: annesi ve ya teyzesinin ismiydi.
babası marangoz osman... dı."
lise öğrencisiydi.
babasından sarışınlığı azdı...
marangoz osman’ın kirpikleri alnına dökülmemiş saçları, bıyığı sapsarıydı.
lazdı.
kuzeylileri andırıyordu.
gayetlen iyi muhayyalem; gözüm önündedir.
imrendiğim genci uzaktan görüyordum; turistle çöplüğün zirvesine kurulmuştular.
bir sahnenin erdemsel yansımasıydı.
saat onbir suları yaz haziran sonları...
turist mevsimi ardahan’da zamanıdır.
ayı murat’ın lastikçi dükkanı, tenekeci hamit’in sobacı atölyesi, gürcübeglileri marangozhaneleri, nalbant ibo’nun yeri,
şose yoldan sufi dayı’nın basmalığa sürünerek gelmiş yol vardı.
parsel kısmında bir büyük mahalle çöplüğü mevcuttu.
ingilizce dille; mahalleyi gösteriyordu, marangoz osman’ın oğlu.
benim ingilizce motivasyonum; bu sahne ve elmas hanımın oğlu olmuştur.
ışıldak bir sarışın sahnedir ve öğrenmeğe yüreklenmiştim!


yalçıner yılmaz
960toki
çanakkale
31-05-2020