O KADIN 

Çil çil altınlar serpildi 
O durup bakmadı 
O dönüp bakmadı 
Bakmadı o dönüp 
Durmadı o koştu 
Rüzgarların arkasında 
İçim süt ırmağı çağıl çağıl çağıldar 
Sen gel yokla beni 
Yoklamadan albastı yürekleri 
Nazlı baharı kollayan 
Her yerde aşkı koklayan 
Sen ve ben ve o 
Onun orda olması manidar 
Aşk genci süzer seni hoyrat bakışlarla 
O bakışlar mele-i aladan iner yeryüzüne 
Oradan 
O kadınlardan 
O bakire kızlardan 
Koşarak ve gülerek 
Koşarak ve üzülerek 
Gel ey zamanda kaybolan 
Ve arayan kendisini 
Gel ey zamanın sahibi 
Yetime yoksula kucak açan 
Gel bu zamanı kolla 
Gel bizi kolla 
Gel çıkar bizi buradan 
Gel bizi çıkar aradan 
Bir yıldız defterinden 
Aşk çağlayanından 
Şimdi bir umuttur yazılan 
İçe kapanık hayvanlardan 
Gün boyu yakarmalarla uyanan 
Bir evren debdebesi denesen 
Ha şimdi ha burda olan 
Ha senden önce ayrılan 
Kavimler göçü başlamadı mı daha 
Şimdi hayata gebe olan 
Meleksi kadın 
Meleksi kadın 
Tatlı uyarmalara ayarlanan 

Ahmet KEMAL