Her vaveyla edişin, bir yaradır dünyaya.
Dil ne söyler bilirsin yüreğinden gelir ses.
Göğün rengine bak ki, bitmesin hiç bu rüya.
Şavkı vurur denize seviyorsan etme pes.

Yaş kesip baş kesenler, insan değilde kimdi?
Çok yordun şu alemi, belki dinlenir şimdi.
Sen safahat sürerken onun çektiği gamdı.
Şimdi yarıda kaldı içindeki pür heves.

Yaptığın o yanlışlar yanına kalmayacak.
Hiç bir şey eskisinin tadında olmayacak.
Sanma bu geçse bile başkası bulmayacak.
İnsanlık neler gördü; kolera, veba, tifüs.

Bil ki kuşlar uçuyor, görsen de görmesende.
Çiçekler açıyorlar suyunu vermesende.
Her şeyde bir rahatlık, yanına varmasanda.
Onlarla olmak vardı, neyine altın kafes?

Kul Fikret saklama hiç, özgürlük senin adın!
Umudu yitirmezsen olacaktır muradın.
Güneş yine doğacak sakın kaçmasın tadın.
Pencereyi açıp da al derince bir nefes.

Mehmet Fikret ÜNALAN
30 Nisan 2020 Saat 02.25
Karantina günleri
Güzelçamlı/Kuşadası