şimdi...
vurulan öykümün satırbaşından;
imla sürgünü kalemimden,
kuşbakışı nazarına ithafen..

gözgöze burunburuna
hunharca hissiyata matuf
elden birşey gelmezlerin ikliminde
bana koşan bir hayal
gerçeğimi sorgulayan..
bir muzır tebessümde gizli
beni makus talihimde saklayan..

bırakmaz yanına
intikamdan haz alan felek
latif bir esintidir yorganı
fırtınalar nakışlı döşek
randevuyu bekler bir melek
alaşağı bir yaprak
baharı bekleyen çiçek..

yanar mı sandın
en harlı ateşteyken ruhum
çünkü hala senle doluyum...

bir bir öteler an , her lahzayı
bir kelebek hınç dolu
az ötede titretecek dünyayı..

hey bakışına kurban olduğum
açma peçeni!
zira bilemezsin
içimden beni kesip biçeni
düşünme artık
eller vuslat ile sıcakken hala
ayrılığa destanlar düzeni..

bir ilaç sun ey hekim
insaniyetim yastadır çünkü
tarif benim işim senin değil
zira şimdi ruhum bile hastadır bugün..

sıyrıl öteden amansız takip
kelepçen yok bana uygun..
artık vazgeç
öyle gündür ki
mahpuslar bile yorgun..