Yayla yolundan geçerdik Çatağı
Otludur yamaçlar hep mal yatağı
Tepeyi aşınca attın kapağı
Yıkıktır döküktür yayla evleri
Girer insan çıkar evin cinleri

Sırlı Çayı doludur alabalık
Gece olur çay boyu kalabalık
Lamba ile balık avlar babalık
Nimet Rabbin sirayeti cümleye
Yaşananlar gelir mi ki cümleye

Bayılırdım ne hikmetse yaylaya
Ellerim değerdi yıldıza aya
Kapıya da sürdük dün mavi boya
Ne güzeldir dağda insan nefesi
Kaval çalar çoban dağlar efesi

Eylül başlarında biterdi yayla
Vedalaşır herkes güneşle ayla
Köye dönülürdü yetişkin tayla
Gadil çömlek peynir dolu yağ dolu
Çalışanın uzanır elbet kolu

Eylül ortasında başlardı okul
Şişerek giderdik hem kel hem fodul
Öğretmen ne derse eylerdik kabul
Ders bitince herkes olurdu çocuk
Emmi dayı derdi koşman yavrucuk

Tek derslikte beş sınıf bir okurduk
Öğretmeni dinler çok feyz bulurduk
Teneffüste oynar hep dost olurduk
Gün güne ulanır her gün öğreniş
Başka değil hayra varır bu gidiş

Okulda öğrendik nice türküler
Aklımdadır: Suda balık yan gider,
Fikrimdedir: Açma yarem kan gider
Harpten darptan çıkmış bu yüce millet
Şehit olmuş amma çekmemiş zillet

Ramazanda bacalara çıkılır
Top sesine Erzurum’a bakılır
’Atıldı!’ Sofralara ses salınır
Sabrın sonu selamet ve afiyet
Nefse muhalefet! Azla kifayet

Yemek yenir camide toplanılır
Teravihler cemaatle kılınır
Nefs şeytanı ibadetle kırılır
Ahrete bakar ramazan pencere
Çok salavat okunur Peygambere

Bayram namazı coşku, kabir hüzün
Diriye ölüye duadır sözün
Bir gülerse bir de yaşarsın gözün
Leylak mevsiminde vardık ölüye
Fatihalar sunduk ruha hediye

Akrabayla yenir bayram yemeği
Bir olanın bükülür mü bileği
İyiliktir dostun dosta dileği
Muhabbet narında pişer kahveler
Ne hoş sohbet eder ulu dedeler

Ulu dedem hattat: O, Kurban Hoca
Kırk Kuran yazmıştır kırk taze gonca
Kırk günde yazarmış süresi bunca
Oğlu Molla Möhyettin insan hası
Süleyman dedem de onun balası

Babama atasın adın vermişler
Möhyettin dedene benze demişler
Bal yağ ile ’efendi’ beslemişler
Eski hâl muhal! Değişti çok devir
Molla olmadı babam oldu şair

Köyümüz dağlıktır önü ovalık
Ne maraba olduk ne de ağalık
Nasipmiş gazetecilik yazarlık
Atalar yolundan şaşmayın aman
Hayatın sonunda hayat var yaman!

M. Talât Uzunyaylalı