ÇÜNKÜ BEN TÜRKÜM
Esir yaşamaktansa ölürüm,
Çünkü ben Türküm!

Cehennem kudursa,
Denizler ordu olsa,
Vahşetin bütün silahları;
Üzerimize doğrulsa,
Gökyüzü kızıl ateşler gibi
Üzerimizi kaplasa,
Yağmur gibi mermiler yağsa üstüme,
Göğsümüzde ki imandan kalkana
Çarpa çarpa parçalanacaktır.
Çünkü ben türküm

Sen ki demir dağları erittin.
Mazlumları kendine yar ettin.
Sen ki, haksızlık karşısında
Allah’tan başka kimseden korkmadın.
Sen ki, zulmün beldelerini
Nal sesleriyle titretin.
Sen ki, İslamı miraç
Ülkünü sancak yapıp,
Nizamı alem için,
Yürüdün Tevhidin nuruna.
Sen ki, bir elinde Kuran,
Bir elinde bayrak,
Gezdin,
Bütün Türk illerini
Sen ki, Çanakkale de
Destanlar yazıp
İzmir de düşmanı denize döküp,
Sakarya da şahlanıp,
Türk adıyla Cumhuriyeti kurup,
Yeniden bir güneş gibi doğdun
Çünkü ben türküm.


Şimdi, ey çocuğum:
Hürüm, mutluyum diye haykırıyorsan,
Unutma,
Birileri nefesini feda ettiği içindir.
Bu bayrak yücelerde,
Göğün yedi kat üstünde,
Yıldızı koynunda sakladığı müddetçe,
İlelebet yaşayacaktır.
Çünkü ben türküm.