Öfkem vücudumun her yerinden fışkırıyor
Ölüm ise korkutmuyor, karanlık adaleti sağlıyor
Dengesiz hareketlerim benliğimi buluyor
İyi niyet bitiyor, olan olasılıkları katlediyor

Kan içinde kalmış hayatın zorluğuna alış
Kirlenmiş düşüncelerinde kayıplara karış
İyi tarafımdan sıyrıl kötülükte ki öfkemle tanış
Biten umutların nefretle harlanan zamanına bağırış

İçmeye devam eden insanların bir sebebi var
Her gece artan sancıların nedeni mantığını yakar
Gülmek yaraşmaz, düğümlenen boğazın hakkı arar
Hapsolmuş gözyaşların akar, daralan göğsünün tepkisi intihar

Bunalmış bir canavar, yasaklanan cenneti ister
Ters yöne esiyor rüzgar, hayat denen cehennemi reddeder
Yalan zorunlu bir inkar, karanlık aydınlığı yere serer
Gözler kan çanağı cebinde esrar, yoksul gençler maddelere düşer


İbret niteliğinde olaylar herkese düşürmüş dehşet
Esaret içinde kalmış geleceğimize belki bir gün adalet
Cesaretlerden sonra felaket gelmiş, ardından cinayet

İşleyen düzen bencil, karanlık ise bana bilinmeyen bir zaman
Hayat uzun bir menzil, nefrete dönüşen öfkem sana ziyan
Can almaya gelmiş Azrail, intikamım ise olacak düzene isyan
İntihar etmiş fikirlerim artık katil, bir gün hakla yükselecek vatan