3
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1804
Okunma
Bir yürek ancak,
Sevdikçe atar.
Şairin kendine yaptığını,
Hiç kimse yapmazdı.
O ruh yüceliğinde,
Ve bir çocuk gülücüğünde,
Nasırlaşmış tarla elleri,
Güneşe dost alınlar,
Ömür tezgâhında dokunmuş,
Pamuk ipliği anılar.
Bir uçurtma uçurdum.
Gökyüzüne,
Rüzgârla sevişen,
Kâğıt gemiler yaptım.
Okyanusla yüzleşen,
Sormayın…
Bir gülüşüm vardı ki hayata.
Sanki Leonardo’nun aşkı Monaliza.
ALİ ELBEYİ
TEMMUZ 2002 / MUĞLA
Cevap Yaz