Derdimi çeken YÂR’im yine tükendi gücüm,
Rahmetini umarak çar naçar kapındayım.
Telâşım kendim değil , o yüzden dinmez acım,
Dünyayı hiçe sayan kullara veryansınım..

Mısır’a sultan olsa gözü doymak bilmeyen,
Tâli yola alışık , işi hiç rast gelmeyen,
Doluya koysa almaz, boşlarıysa dolmayan,
Haram lokmayla doyan kullara veryansınım.

Keser gibi hep bana, bir kere de sen demez.
Hamurumuz aynı da, farkımız desen demez.
Uyalım rıza ile Hakk’tır son kesen demez.,
İnsanlığından cayan kullara veryansınım.

Kulunun kusurunu Hakk vurmazken yüzüne,
Nerde ne var çıkarıp batırıyor gözüne,
Bir yanına beş katıp etti mi bir düzine ,
Hem de izinsiz yayan kullara veryansınım.

Edep hayâ kalmamış, dört ayaktan ibaret,
Görüntü sanki türbe, sanki timsal-i ibret,
Yağmur yağdı sanıyor , Yarabbi şükür, sabret.
Tükrükle yüzün yuyan kullara veryansınım.

Merhameti muhacir, yürek ise odundan,
Nefretle besleniyor, ne beklenir ki ondan,
Her aklına esişte ok çıkarır kınından,
Masum canlara kıyan kullara veryansınım.

Sensin sultan, sensin şah, bunu böyle bildim hep,
Ferman senin Padişah, affıma sensin sebep,
Dilimde türkü oldun kalemimde mürekkep,
Gönlüne göre duyan kullara veryansınım.

gelin
2. 07 .2008
Kırşehir