Adem Ulutaş

Şimdi Eskiyen Benim

Bakma öyle yüzüme yıllara göğüs gerdim
Sevdiklerim uğruna ömrümden ömür verdim
Yıllar geçip giderken gençliğim geçmez derdim
İhtişamım kayboldu çöküştedir bedenim
Urbalarım yenide şimdi eskiyen benim

Haftalar aylar yıllar sayarken geçmiş zaman
Ben uzundur sanırken yolumu biçmiş zaman
Soldurmus bedenimi kanımı içmiş zaman
Gömleklerim ütülü kırışık olan tenim
Urbalarım yenide şimdi eskiyen benim

Her ilaç bir zehirdir içerim şifa diye
Her zehiri kullanmam derdime deva diye
Dünya nimetlerinden vazgeçtim heva diye
Hücrelerim ölüyor aynı kalsa da genim
Urbalarım yenide şimdi eskiyen benim

Ayak aynı ayakta takatim mi kesildi
Sahi şimdi unuttum koşmak neydi nasıldı
Anlaşılmaz konuşmam sesim neden kısıldı
Renkten renge giriyor büyür yüzümde benim
Urbalarım yenide şimdi eskiyen benim

Piri fani olmaktan şikayetim yok haşa
Her yaşta bir güzellik eyle gönül temaşa
Ölümlüye ölüm var istersen bin yıl yaşa
Evet böyle söylüyor imanım ilmim fenim
Urbalarım yenide şimdi eskiyen benim

Kayıt Tarihi : 8.11.2017 06:49:00