Zamansız bir fırtına soldurmadan gülleri,
Henüz fırsat var iken dermeni bekliyorum.
Yangından artakalan şu sevdanın külleri,
Toprağa karışmadan görmeni bekliyorum.

Olaylardan kaçarak aklanamaz vicdanın,
Ah alırsan üstüne, senin de yanar canın,
Kâbus olur hayatın, kalmaz ki heyecanın,
Kapatmadım kapıyı, girmeni bekliyorum.

Güzeller nazlı olur, tavrın belli ediyor,
Söyler misin güzelim; ne olup, ne bitiyor?
Sen gülüp eğlenirken, benim canım gidiyor,
Yıkık gönül hanemi örmeni bekliyorum.

Yıllar girdi araya, buluşmamız zor gibi,
Gönlümde sakladığım ateşten bir kor gibi,
Etrafımı kuşatan çelikten bir tor gibi,
Bu çelikten ağları dürmeni bekliyorum.

İkimiz de savrulduk bu sevdanın yelinde,
Bir güzel söz çıkmadı, çoktan beri dilinde,
Hiç bahane arama, her şey senin elinde,
Mutluluktan bir haber vermeni bekliyorum.

Aşkı taşıyamadın, çürükmüş zaten temel,
Her seven kavuşmaz ki; ayrılık da muhtemel,
Dünya hayatı kısa, besleme uzun emel,
Dolu, dolu bir hayat sürmeni bekliyorum.

Beslediğim sevgiye eğer ki kızılmışsa,
Gözlerim kapanmadan mezarım kazılmışsa,
Bizim kaderimize ayrılık yazılmışsa,
Dilediğin huzura ermeni bekliyorum.

Sabri Koca