3
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
746
Okunma
Çıkmaz Sokak
ne çok inandık olmazlara
ne çok çivi çakıldı çürük tahtalara
öfkesi kırık bakışlar atıldı
alacakaranlığın aşk çıkmazına
tutunduk bir tek saç teline
yenik düştüğümüz o uğursuz gecede
kaybolan ışığımın ardına düşer
annem tutar benim yerime kaleleri
v e bir kuma yazdım sandığım her şeyi
tenhada öğrendim
vicdanın yerlebirleştiğini
sırtladım senin için dünyalık cesareti
d e r k e n bıraktım ardımda ağrılı dokunuşlarını
gözaltında sindiğim sabahlara
kuruyan otları andıran
bir çift göz akıyor
ağlar sarılı çıkmaz sokaklarına
hatırlat bana ezberimi
yüzleşelim artık
belanın mevkisinde
yeşile susamış kalbimi kim görmüş?
Vildan Poyraz Coşkun
17.02.2013
Silgi Şiir Dergisi
Mart 2015, Sayı 39
5.0
100% (6)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz