KÖMÜR KÜFESİ

Günlerim karanlık yine ,simsiyah.
Sırtımda geçmişin kömür küfesi.
Yüreğimde gene koca bir is lekesi.
Haber vermedim yaşadıklarımı eşe dosta.
Kimlerin sebep olduğu önemli değil ne de olsa.
Acılarımız öyle alışılmış oldu ki.
Gün doğmasın istedi belli ki hepsi
Sözün ve gülüşlerimin bittiği yerdi.
Söyleme bilmesinler iç sesim her şeyi.
Sahi kaç metre ötedeydi sabır dedikleri ?

Oysa
Sevmiştim gizliden gizlice bazı şeyleri.
Bayramın ne demek olduğunu yeni öğrenen kız çocuğu gibi.
Kaç kg eder ya da kaç litre idi bu sevmenin birimi ?
Rakamlarla konuştum yani içimdeki ağırlığın derinliğini.

Okula gidiyordum bir zamanlar..
Oyun bile oynamaya vaktim bile yoktu.
Ama maşallah hayatımla oynadılar bu neyin adaleti ?
Gönlümün çadırlarında üşüdü soguktan bebek hallerim.
Gazlar sıkıldı feryat ettikçe üzerime.
Direnen bir insana ihanet edip çaktınız hepiniz kibriti.
Yandı tüm hayallerim
Sahi yanmak alın yazım mıydı benim ?

Tüm yaşattıklarınız acı haberlerin sezon finali.
Tüm yaşattıklarınız sarp geçitlerimin bilinmezliği.
Kimdi yalnış yapan.
benmiydim yoksa siz mi ?
ARZU GÜNAL /14.12.2019