..

yığınsal düşer yer-yüzüme
karakış dolunayı
ışığıyla umarsız ilânlar sızdırır
ardışık dallarda biteviye akıl tutulmasına
nutkumun yaprağı küle döner yanan ulu ağaç gövdesiyle

dişli sözlerde çiğnenmiş yaşam malzemesi
etkisiz hâle giderim
telleri kanar sınırların

insanlığı tüfenk’kin ucuna koymuşlar babalar
süngüsel ve düşünsel müeyyide

patlayıcı öfke çukurları üstünde kızgın çalılar
paydaşı değilim d’er ölü canların

masumiyet gelir-geçer tenkitiyle nedensellik aranır
çareyken yakılan ânılara

provoke kürsüleri sevgi-saygı söyleviyle kırılır
kanadında homojenik özgürlük uçurtması

kabahat gelin olmuş ajitesinde ç’özüm-saklanır ardına sütre’siz meclislerin

insanı olmayan bir kâinat yaratmış tanrılar
utanç içine sığar mı nobel-jürisel özür ilâhımdır demeden ?
beynimin içine kazınıyor soykırımın toplu çığlıkları-ve tedhiş isyan intikam cangılı
senfoni değil bu ağır detone bir arya

bakınız bal’kana-tüm insanlığın cesetleri ayakta
ve artık
havale kabulü yasaktı tanrıya !!



..