17
Yorum
25
Beğeni
5,0
Puan
1602
Okunma
Özne
yeşilide severim
mavi cizgilerim vardı
gün batımı kızıllığında alı
ardında karanlığı bilirdim
ellerimle sökerdim şafağı
ben insandım bilirdim her halı
aklımı demir, yüreğimi kömür
edip, sürdüm bunca gam kederi
kimseden kalmadı bağ bahçe
ne hazine buldum nede akçe
azdan az, çoktan çok, alın teri
sevdim yaşamayı helalinden
sevdim güneşi ayı
sevdim dağ bayır yaylayı
sevdiğmle el ele dolanmayı
bölüşmeyi sevdim her lokmayı
sinemde erittim her bir darbeyi
sevdim bu çoluk cocuklu dünyayı
sevmedim hiç bir zaman ah vayı
kendim oldum kendim kadar oldum
ezilmedim ezmedim hiç karıncayı
Ahmet Coşkun
5.0
100% (18)