GELSEYDİN

Dağdan ovadan denizden
Tanımdan tariften izden
Biraz sizden biraz bizden
Yollarımı bulup gelseydin.

Gündüz değil tam ortasında gecenin
Kitaptan değil şiirlerde hecenin
En şiddetli zamanında acının
Damarlarımdan akıp gelseydin.

Ağaçlar nazla meyveye durunca
Hasretle göze yaş vurunca
Boşa gitmeden emekler bunca
Zamanı saçlarda yorup gelseydin

Bahar olmasa da gel zemheride
Unut gitsin ne varsa geride
Bil ki yara dışta değil içeride
Derde deva sanıp gelseydin

Adımı unuttuysan eğer
Darılmam sana da bu sefer
Satırlarım olsun sana rehber
Mahlasımı sorup gelseydin

Çocuk sesinde kanadında turnanın
Bir damla Sakarya bir damla Tuna’nın
Ruhundan bütün sathı vatanın
Özünden yanıma sokulup gelseydin

Geldin durdun ömrün ortasında
Gönlün hala mı eskinin yasında
Su içermişin yanlışın tasında
Bir yudumda kanıp gelseydin

Hüseyinim saça ak düştü ömür kısa
Sine mi dayanır bunca yasa
Hepten boşaymış dünyada dert tasa
Günahı sevabı sunup gelseydin

Hüseyin ÜSTÜNTAŞ