BENİM HAYATIM
Karlı soğuk bir kış günü
Doğmuşum anamdan
Aynalı beşiğim hiç olmadı
Altıma serdiler sarı saman
Çarşaf çarşaf kundağa sardılar
Yağlı urganla sımsıkı bağladılar
Kaderime koca bir düğüm attılar
Bedenimi Sımsıkı saran
Bir urgandan geçti
Benim hayatım.

Sefalet içinde geçti çocukluğum
Çıplak yalın ayak yollarda koştum
Bazı geceler açmı aç uyudum
Acılarımı içime hapsettim’de
İçimden kopan fırtınalara sustum
Hıncımı hırsımı dağlara kustum
Canıma tak etti artık yoruldum
Dikenli yollardan geçti
Benim hayatım.

Hayat bana neler neler ettin
Yedin’de ömrümü tükettin
Bırak yakamı artık canıma yettin
Durmadan vurdun durmak bilmedin
Her gün azar azar yedin bitirdin
Gözün aydın bak pes ettim
Sonunda benide yendin
Nice acılardan geçti
Benim hayatım.

Bekirem her acının durağı oldum
Yoklukla sefaletle yoğruldum
Artık ne beklentim kaldı
Nede hayattan bir umudum
Mazime gömdüğüm çocukluğum
Biliyorum Herşeye rağmen
Hayat yaşamaya değer
Bir gün yanan mumum sönecek ve
Son bulacak hayat yolculuğum
Hep umutlardan geçti
Benim hayatım.
Şiir "Bekir Yıldırım"