buraya kadar
sarıydı rengi mazinin
kimisi güneş kimisi hazan sarısı..
şimdi kaybolası var insanın
mavilere doğru
bazen gök bazen deniz mavisine..
hatırlarmısın bilmem
çember çevirirdik yağmurlardan önce
tenekelerden davul yapardık
akşamları saklanırdık
evlere biraz daha geç dağılmak icin...
biz gözyaşlarına dayanamazdık
bizi ağlatanların bile..
renkler arasında kayboldu mazimiz
ara renkler boğdu hayallerimizi
fırçayı unuttuk kalemi unuttuk
biz bir de kendimizi unuttuk..
yapmacık çiçekleri daha çok sevdik
yemeklerin bile yalancılarına kapıldık...
renkler daha bi sokuldukca yamacımıza
mazimiz de atimizde bir lahzaya sıkıştı..
biz vurulduk arkadaşım
vurulmaya vurulduk
leylada hikayeydi mecnun da
biz aldanmaya vurulduk..
sahi kuşlar hala cazibedar mı o kadar
balıklar hoşmudur yine senin ülkende..
vurgun mudur aslılar keremlere?
bizde vaveylalar kol geziyor
kardeş kardeşi satıyor kuyulara
eyyubvarani bir pejmurdelik var ..
sorsan herkes musa olmuş denizleri yaran
biz asılı kaldık feleğin çengelinde
hala asılı kaldık mazi ağacının dallarında..
ey asuman nefes ol boğma bizi
ey yegane perverdigar al bizi çok kirlenmeden
bize bi haller oldu...
zira çok yemekten müzdaribiz
çok çeşitten uhdemiz daraldı..
ufkumuzdan güneşimiz silindi
artık amacımız kalmadı...
ey devran gül nolur biraz
zira mavileri gectim
sarıları arar olduk...