0
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
725
Okunma

Bir kendini bilir terkedince insan .
Terkedilmiş olmanın ne olduğunu,
Geceyi - sabahı ayıramayınca,
Kışı - yazı anlayamayınca öğrenirmiş.
Kainat yangınının içinde olduğunu,
Tuzlu gözyaşıyla bu ateşi söndüremeyeceğini,
Yanağından süzülürken izleyince
Ve kimseler dokunmadığında öğrenirmiş.
Gözünün önünden gidince sevgili;
Zulasında sakladığı fotoğrafların,
Her hatırlayışında o eşsiz dudak tadının,
Bir daha asla canlanmayacağını öğrenirmiş .
Ne feryatlar ne figanlar ,
Ne intihar senaryoları, ne de oyunlar,
Karar vermişse giden sevgili,
Yolundan asla dönmeyeceğini öğrenirmiş .
Unutmak !
Kıyasıya bir savaş bu !
Bir kısacık ömürle,
Böylesi bir tutkuyu unutmak!
Kahretsin ki !!!
Çok zormuş, bunu öğrenirmiş...
04.10.2019
00:42
Demir A.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.